Zvigena's Blog

Georgian Sport

ჩვენი მომავალი ( I ნაწილი )

leave a comment »

ამ ჩანაწერში მინდა ჩვენთვის საინტერესო ახალგაზრდა ფეხბურთელების გვარები ამოვკრიბო, ვინც უკვე მოასწრო ნაკრებში თამაში, ანაც სხვადასხვა ასაკობრივ გუნდებში გამოირჩევიან.

1.      ჯანო ანანიძე, 10/10/1992, სპარტაკი, მოსკოვი – ეს 19 წლის ტანით სუსტი ბიჭუნა ნამდვილი ტალანტია, მისი თამაშის ხილვა თვალს ახარებს, გონივრულ პასებს არიგებს, სისწრაფე და ტექნიკას არ უჩივის. მართალია მოსკოვის სპარტაკის ძირითადში ფეხი მყარად ჯერ არ აქვს მოკიდებულ, მაგრამ იმედია ასაკის მატებასთან ერთად სტაბილურობასაც მიაღწევს და საბოლოოდ ნამდვილ ვარსკვლავად ჩამოყალიბდება. ახლად დაწყებულ რუსეთის ჩემპიონატში მცირე ტრამვის შემდეგ პირველსავე შეხვედრაში, სადაც შეცვლაზე შევიდა, მშვენირი გოლი გაიტანა და იმედია მომავალ ტურებში უკვე სასტარტოშიც დააყენებენ.

2.      ლევან ყენია, 18/10/1990, უკლუბოდ – უმძმესმა ტრავმამ დიდი დაღი დაასვა ამ ახალგაზრდა კაცის კარიერას. შალკედან წამოსული ზაფხულში ზენიტში უნდა გადასულიყო, მაგრამ იქ დიდი გაუგებრობა მოხდა და ჯერაც ახალი წინადადების მოლოდინშია. მიუხედავად ყოველივე ამისა, ლევანი ჯერ მხოლოდ 21 წლისაა და ყველაფერი წინ აქვს, მთავარია უიღბლო პერიოდი უკან მოიტოვოს და აწი იმ კლუბში მოხვდეს, სადაც ენდობიან და სათამაშო დროს დაუთმობენ. მასზე ბევრს არ ვილაპარაკებ, მცირე ასაკის მიუხედავად ყველა კარგად იცნობს. რომ არა ტრამვა, დღესაც ნაკრების ძირითადი მოთამაშე იქნებოდა, სადაც უკვე 19 შეხვედრა და სამი გატანილი გოლი მოუგროვდა.

3.      ლევან მჭედლიძე, 24/03/1990, ემპოლი, იტალია – არც ლევანს წყალობს ბედი და მცირე ასაკის მიუხედავად, უამრავი ტრამვა გადაიტანა. აქედან ხშირად დაზიანებას სანაკრებო შეკრებისას იღებდა. თავიდან კი ყველაფერი კარგად დაიწყო – 17 წლის ასაკში ნაკრებში გამარჯვების გოლი გაუტანა სკოტებს, ხოლო საკლუბო დონეზე სადებიუტო სეზონში მისმა გოლმა პალერმოს იუვესთან მოაგებინა. შემდეგ საქმეები აეწეწა და ემპოლიში დაბრუნდა, სადაც აგერ უკვე მესამე სეზონს დაიწყებს სერია B–ში.
ლევანი ფიზიკურად მაღალი, ძლიერი და ამავე დროს ტექნიკური მოთამაშეა. იმედია ტრამვიანი წლები უკან მორჩება და ბოლოს და ბოლოს აჩვენებს იმ თამაშს, რითაც უფრო სოლიდური კლუბების ყურადღებას მიიქცევს.

4.      გიორგი ჭანტურია, 11/04/1993, ვიტესი, ჰოლანდია – ტექნიკური, სწრაფი ფეხბურთელი. ერთი სეზონი უკვე გაატარა ჰოლანდიურ უმაღლეს ლიგაში, სადაც 25 შეხვედრაში 4 გოლიც შეაგდო. მისი ერთადერთი პრობლემა ეგოისტური ხასიათია, არ უყვარს გუნდური თამაში, რაც საბოლოოდ პრობლემა ხდება – თანაგუნდელები აღარ ენდობიან. ეს კაცი თუ დაღვინდა და სწორად მიმართა თავის ტალანტი, მალე ნამდვილ ვარსკვლავს მივიღებთ. ალბათ შორს არაა ის დრო, როცა გიორგის ნაკრებშიც ვიხილავთ.

5.      ვალერი ყაზაიშვილი, 29/01/1993, ვიტესი, ჰოლანდია – ვალერი, ჯერ კიდევ 16 წლის რომ იყო, მაშინ ვიხილე ჩვიდმეტწლამდელების ნაკრებში და იქიდან მახსოვს ამ ბიჭის ჭკვიანური, დალაგებული თამაში. გიო ჭანტურიაზე არანაკლებ ტალანტი. თან დიდი პლუსი ის აქვს, რომ სწორად მოაზროვნე ადამიანის შთაბეჭდილებას ტოვებს, რაც ხშირად უმთავრესი თვისებაა, კარგ მოთამაშედ რომ ჩამოყალიბდე. წინა სეზონში სულ რამოდენიმე თამაში ჩაატარა ვიტესის შემადგენლობაში და ერთი მშვენიერი გოლიც შეაგდო. იმედია წელს მეტი სათამაშო დრო მიეცემა.

6.     დავით თარგამაძე, 22/08/1989, ილიჩივეცი, უკრაინა – 22 წლის სწრაფი გარემარბი. ბოლო ორი წელია უკრაინის უმაღლეს ლიგის გუნდებში სტაბილურად ძირითადში თამაშობს. რაც მთავარია შრომისმოყვარე მოთამაშეა და მუდამ პროგრესირებს. ნაკრებში უკვე ძირითადის მოთამაშედ ყალიბდება, სადაც ბოლო შეხვედრებში ორი გოლის გატანაც მოახერხა.

7.     დავით სხირტლაძე, 16/03/1993, ორჰუსი, დანია – ჭკვიანი, ტექნიკური შემტევი. დევდარიანის დროინდელ U17 ნაკრებში გამოიჩინა ჯერ კიდევ თავი. ბოლო ორი წელია დანიურ ორჰუსშია, სადაც გასული სეზონის ბოლოსკენ საკმაოდ სათამაშო დრო დაუთმეს. მშვენიერი ადგილია გასავითარებლად. მისი მოედანზე აზროვნება და ტექნიკა მხოლოდ მოწონებას იმსახურებს. მოკლედ დიდი იმედი მაქვს ამ ბიჭის.

8.     ნიკა ძალამიძე, 06/01/1992, იაგელონია, პოლონეთი – 20 წლის ასაკში ურიგო ნადმვილად არ არის პოლონურ უმაღლეს ლიგაში თამაში. სასტარტოში სტაბილურად ათამაშებენ, რაც ფეხბურთელის წინსვლისთვის გადამწყვეტი ფაქტორია. იმედია უფრო ძლიერ ლიგაშიც მოახერხებს სამომავლოდ გადასვლას და ნელნელა ნაკრებისთვისაც სასარგებლო ფეხბურთელი გახდება, სადაც ჯერ მხოლოდ რამოდენიმე წუთი თუ აქვს ნათამაშევი.

9.     თორნიკე ოქრიაშვილი, 12/02/1992, ილიჩივეცი, უკრაინა. ეს შემტევი გაბელიას ახალგაზრდულ ნაკრებში გამოჩნდა და მშვენიერი ტექნიკის მიუხედავად, ზედმეტი ბურთის თრევის სიყვარულით გამოირჩევა, რაც გუნდს საბოლოო ჯამში აზარალებს. უკრაინის შახტარში გადასული ილიჩივეცში გაანათხოვრეს, სადაც ორი სეზონი საკმაოდ მცირე დროს უთმობდნენ. მაგრამ ახლად განახლებულ მორიგ სეზონში ზედიზედ ოთხი თამაში 90 წუთი ითამაშა, თანაც ფორვარდის პოზიციაზე (აქამდე ხშირად შემტევ ნახევარმცველს ან ფლანგელს დამაშობდა). ეს კი მის ზრდას მიუთითებს. უფრო დაღვინებული მოთამაშის შთაბეჭდილებას ტოვებს და ფიზიკურადაც მოღინიერდა. ნელნელა ნაკრებშიც გახშირდა მისი გამოძახება და თუ ასე გააგრძელა, ნამდვილად სასარგებლო ფეხბურთელი გახდება.

10.     ირაკლი შეყილაძე, 17/09/1992, ემპოლი, იტალია – ჯერაც ძაან ახალგაზრდა პერსპექტიული თავდამსხმელი. წინა სეზონში თასის თამაშზე ფიორენტინას შეუგდო გოლი, მაგრამ თავად სერია ბ–ში სულ ერთი თამაში ათამაშეს. იმედია წელს ნელნელა ძირითად გუნდში დაიწყებს ფეხის მოკიდებას.

გაგრძელება იქნება..

Written by zvigena

August 7, 2012 at 15:56

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: