Zvigena's Blog

Georgian Sport

Archive for აგვისტო 2012

Geo – Cro 1:1 (U21)

leave a comment »

ეს შეხვედრა დიდ არაფერს წყვეტდა. ტრიბუნაზე სულ ათასამდე კაცი თუ მოგროვდა და უინტერესო შეხვედრაც იხილა. ღირებული, რაც გუნდებმა შექმნეს, ორი გატანილი გოლი იყო – ჯერ სხირტლაძე შეიჭრა კარგად საჯარიმოში და მომენტი გოლად აქცია, ხოლო შემდეგ უკვე ხორვატებმა გაგვიტანეს შორეული დარტყმით ლამაზი ბურთი.

დროის დანარჩენი მონაკვეთი კი შეტევაში არაფერი საინტერესო არ ხდებოდა და ტრიბუნაზე თავმოყრილმა მცირერიცხოვანმა მაყურებელმაც გვარიანად მოიწყინა.

ქართველების წყობაზე რომ ვთქვათ – გაუგებარი იყო პაპავას მარცხენა ფლანგზე დაყენება – ეს კაცი გამოკვეთილი საყრდენია და ფლანგზე სადღაც ჩაკარგული იყო. ბურთს ტრადიციულად ზედმეტს ათრევდა მარჯვენა ფლანგზე მოთამაშე ჭანტურია.

ვერაფრით ივარგეს შეცვლაზე შემოსულმა ჩაფიძე–გაბაშვილმა. მათი თამაშის შემხედვარე კითხვაც კი გაჩნდა – რამდენად იმსახურებენ ეს ბიჭები ახალგაზრდულ ნაკრებში გამოძახებას. ამის ფონზე გაუგებარია ყაზაიშვილს რატომ არ მიეცა თამაშის საშუალება.

მოკლედ ისეთი უინტერესო შეხვედრა ვიხილე, კარგის დიდი არაფრის დაწერა არ შემიძლია და თავს მხოლოდ იმით თუ დავიმშვიდებთ, რომ შეხვედრის შედეგი მნიშვნელოვანი არ იყო და გუნდმაც მოტივაციის გარეშე სათანადო ფეხბურთი ვერ აჩვენა.

ჭანტურია კი სერიოზულად უნდა დაფიქრდეს – თუ გუნდური თამაში ვერ ისწავლა, მარტო ნიჭის ხარჯზე არ მგონია დიდ წარმატებებს მიაღწიოს. მისი თამაში უბრალოდ გულის ამრევი იყო.

Written by zvigena

აგვისტო 15, 2012 at 21:41

აგვისტო და ევროსეზონი

leave a comment »

    ზესტაფონი – ეს გუნდი დღეს დღეისობით ყველაზე გამართული კლუბია საქართველოს მაშტაბით და შესაბამისად მისგან მეტს ველოდით, ვიდრე ჩემპიონთა ლიგის პირველსავე ეტაპზე გამოთიშვას – არადა სულ მცირე ნეფჩის გავლა ევროპის ლიგის დასკვნით ეტაპზე (ჯგუფურამდე ეს ეტაპი უკვე ძირითად ტურნირად ითვლება) თამაშის გარანტიას იძლეოდა.

    მაგრამ პირველ შეხვედრაში დაცვის საშინელმა თამაშმა გუნდს ბაქოური ბარიერის გადალახვის შანსი მოუსპო. მართალია მეორე შეხვედრის პირველსავე ოც წუთში 2–0 წავიყვანეთ ანგარიში და შეიქმნა შთაბეჭდილება, რომ შეიძლებოდა ამ ეტაპის გადალახვა, მაგრამ ძაან მალე დაცვა ისევ ჩავარდა და სულ სამი კაცით შეტევაზე გადასულ ბაქოელებს გოლის გატანის საშუალება მიეცა. მერე მეორეც გაგვიტანეს და გაჩენილი იმედი მალევე ჩაიფუშა და გაქრა.

    მეტალურგი – ამ გუნდმა პირველ ეტაპზე სასიამოვნოდ გაგვაკვირვა და ალბანურ ტეუტას ჯამში 9–1 მოუგო, ფეხბურთიც ლაღი და თვალსასეირო აჩვენა.

    შემდეგი მეტოქე კი ბევრად ძლიერი ვიქტორია პლზენი იყო, თან გუნდის ორი ლიდერი კვარაცხელია და თექთურმანიძე დინამოსგან არენდით ყავდათ და ამ ეტაპის წინ თბილისელებმა მათი უკან დაბრუნება მოინდომეს და რუსთავული კლუბი ამით გვარიანად დაასუსტეს. კი თქვა კობა ჟორჟიკაშვილმა, არ მგონია ამ ორი ფეხბურთელის წასვლა გადამწყვეტი მნიშვნელობა ეთამაშაო, მაგრამ პირადად ვფიქრობ რომ სწორედაც რომ დაცვას კვარაცხელია, ხოლო შეტევას თექთურმანიძე საგრძნობლად დააკლდა.

    იქნებ გამოცდილი გივის ყოფნით მეტალურგის დაცვას ასე დაბნეულად არ ეთამაშა, ხოლო ტექნიკურ და სწრაფ თექთურმანიძეს ის სიმწვავე შეეძინა რუსთაველებისთვის, რაც შეტევაში მეტ ფხიან თამაშს გამოიწვევდა და ბრძოლის ხარჯზე 1–3 აღარ წაგვეგო სახლში.

    გასვლაზე 2–0 დავმარცხდით და რუსთაველებიც დაემშვიდობნენ ევროთასს. მინდა პლზენის სიძლიერე ავღნიშნო – მათ შემდეგ ეტაპზე პოლონური რუხი 7–0 დაიფრინეს ჯამში.

    ტორპედო – გუნდი აშკარად არ იყო ევროთასებისთვის მზად. გეგუჩაძემ აღებულ ვექტორს არც ევროსაგზურის მოპოვების გამო გადაუხვია – ერთბაშად ძლიერი ფეხბურთელების ყიდვას მოერიდა და ფონს გასვლა არსებული რესურსის ხარჯზე ცადა.

    აქტობეს, როგორც ყაზახურ გუნდს, ბევრი აგდებით უყურებდა – არადა ამ გუნდმა სინამდვილეში საკმაოდ დალაგებული ფეხბურთი აჩვენა, ჩვენს მერე მოლდოვური მილსამიც გამოთიშა და ბელგიურ გენკს კი ტოლ–სწორად ეთამაშა.

    ქუთათურებმა კი აქტობესთან მარცხის შემდეგ გუნდიდან 3–4 ვეტერანიც გაუშვა, რამოდენიმე ახალგაზრდა დაიმატა და მომავალის პერსპექტივაზე გათვლილი გუნდის შენება განაგრძო. გიამ იცის თავის საქმე და დარწმუნებული ვარ მალე ეს წლევანდელი მარცხი მცირე მაშტაბის წარმატებით მაინც ჩანაცვლდება.

    დილა – გაამართლა გორულ გუნდში ჩადებულმა ინვესტიციამ. ამ გუნდმა ჯერ საკმაოდ ძლიერი დანიური ორჰუსი დაიფრინა, თანაც ორივე შეხვედრას რომ აგებდა და საბოლოოდ 2–1, 3–1 ორთავეში იმარჯვა.

    დასაფასებელი გორელების ბრძოლის უნარიანობა – ძირითადის უმრავლეს ფეხბურთელს ხომ ნაკრებში თამაშის გამოცდილება უმაგრებს ზურგს და ეს გამოცდილება ხშირად გადამწყვეტი ფაქტორი ხდება.

    შემდეგი მეტოქე სახელიანი ანართოსისი იყო და თავიდან აქაც ყველაფერი ცუდად დაიწყო, როცა თბილისში ჯერ გოგუა გაგვიძევეს და ამას გაშვებული გოლიც მოყვა. გორელებმა ამის მერეღა შეძლეს ხიფათის შექმნა როცა ორჯერ გურულს მართებდა გატანა.

    საპასუხო შეხვედრაში კი პირველი ტაიმი არაფერ კარგს არ მოასწავებდა – მომენტიც არ შეგვიქმნია. აი მეორეში კი სულ სხვა დილა ვიხილეთ – ერთი სახიფათო მომენტი, მერე ხარიხას გარტყმული ბურთი და ბოლოს კი მიჯრით სამი მშვენიერი გატანილი გოლი (სიმართლე უნდა ითქვას – აქედან პირველი ოფსაიდიდან იყო). ამ ყველაფერმა მეტოქის გულშემატკივარი გააღიზიანა და მატჩი არეულობის გამო შეწყდა. გორელებს სავარაუდოდ ტექნიკური მოგება ჩაეთვლებათ. დღეს კი მათ მომავალ მეტოქის ვინაობას გავიგებთ.

    მოკლედ ეს ერთი კლუბი შეგვრჩა ევროსარბიელზე. შარშან ამ ეტაპზე ორი გუნდი გვყავდა და ვერცერთმა ვერ შეძლო ჯგუფში შეღწევა. იქნებ წელს გორელება შეძლონ ის, რაც შარშან დინამომ და ზესტაფონმა ვერ მოახერხეს.

Written by zvigena

აგვისტო 10, 2012 at 12:38

ჩვენი მომავალი ( I ნაწილი )

leave a comment »

ამ ჩანაწერში მინდა ჩვენთვის საინტერესო ახალგაზრდა ფეხბურთელების გვარები ამოვკრიბო, ვინც უკვე მოასწრო ნაკრებში თამაში, ანაც სხვადასხვა ასაკობრივ გუნდებში გამოირჩევიან.

1.      ჯანო ანანიძე, 10/10/1992, სპარტაკი, მოსკოვი – ეს 19 წლის ტანით სუსტი ბიჭუნა ნამდვილი ტალანტია, მისი თამაშის ხილვა თვალს ახარებს, გონივრულ პასებს არიგებს, სისწრაფე და ტექნიკას არ უჩივის. მართალია მოსკოვის სპარტაკის ძირითადში ფეხი მყარად ჯერ არ აქვს მოკიდებულ, მაგრამ იმედია ასაკის მატებასთან ერთად სტაბილურობასაც მიაღწევს და საბოლოოდ ნამდვილ ვარსკვლავად ჩამოყალიბდება. ახლად დაწყებულ რუსეთის ჩემპიონატში მცირე ტრამვის შემდეგ პირველსავე შეხვედრაში, სადაც შეცვლაზე შევიდა, მშვენირი გოლი გაიტანა და იმედია მომავალ ტურებში უკვე სასტარტოშიც დააყენებენ.

2.      ლევან ყენია, 18/10/1990, უკლუბოდ – უმძმესმა ტრავმამ დიდი დაღი დაასვა ამ ახალგაზრდა კაცის კარიერას. შალკედან წამოსული ზაფხულში ზენიტში უნდა გადასულიყო, მაგრამ იქ დიდი გაუგებრობა მოხდა და ჯერაც ახალი წინადადების მოლოდინშია. მიუხედავად ყოველივე ამისა, ლევანი ჯერ მხოლოდ 21 წლისაა და ყველაფერი წინ აქვს, მთავარია უიღბლო პერიოდი უკან მოიტოვოს და აწი იმ კლუბში მოხვდეს, სადაც ენდობიან და სათამაშო დროს დაუთმობენ. მასზე ბევრს არ ვილაპარაკებ, მცირე ასაკის მიუხედავად ყველა კარგად იცნობს. რომ არა ტრამვა, დღესაც ნაკრების ძირითადი მოთამაშე იქნებოდა, სადაც უკვე 19 შეხვედრა და სამი გატანილი გოლი მოუგროვდა.

3.      ლევან მჭედლიძე, 24/03/1990, ემპოლი, იტალია – არც ლევანს წყალობს ბედი და მცირე ასაკის მიუხედავად, უამრავი ტრამვა გადაიტანა. აქედან ხშირად დაზიანებას სანაკრებო შეკრებისას იღებდა. თავიდან კი ყველაფერი კარგად დაიწყო – 17 წლის ასაკში ნაკრებში გამარჯვების გოლი გაუტანა სკოტებს, ხოლო საკლუბო დონეზე სადებიუტო სეზონში მისმა გოლმა პალერმოს იუვესთან მოაგებინა. შემდეგ საქმეები აეწეწა და ემპოლიში დაბრუნდა, სადაც აგერ უკვე მესამე სეზონს დაიწყებს სერია B–ში.
ლევანი ფიზიკურად მაღალი, ძლიერი და ამავე დროს ტექნიკური მოთამაშეა. იმედია ტრამვიანი წლები უკან მორჩება და ბოლოს და ბოლოს აჩვენებს იმ თამაშს, რითაც უფრო სოლიდური კლუბების ყურადღებას მიიქცევს.

4.      გიორგი ჭანტურია, 11/04/1993, ვიტესი, ჰოლანდია – ტექნიკური, სწრაფი ფეხბურთელი. ერთი სეზონი უკვე გაატარა ჰოლანდიურ უმაღლეს ლიგაში, სადაც 25 შეხვედრაში 4 გოლიც შეაგდო. მისი ერთადერთი პრობლემა ეგოისტური ხასიათია, არ უყვარს გუნდური თამაში, რაც საბოლოოდ პრობლემა ხდება – თანაგუნდელები აღარ ენდობიან. ეს კაცი თუ დაღვინდა და სწორად მიმართა თავის ტალანტი, მალე ნამდვილ ვარსკვლავს მივიღებთ. ალბათ შორს არაა ის დრო, როცა გიორგის ნაკრებშიც ვიხილავთ.

5.      ვალერი ყაზაიშვილი, 29/01/1993, ვიტესი, ჰოლანდია – ვალერი, ჯერ კიდევ 16 წლის რომ იყო, მაშინ ვიხილე ჩვიდმეტწლამდელების ნაკრებში და იქიდან მახსოვს ამ ბიჭის ჭკვიანური, დალაგებული თამაში. გიო ჭანტურიაზე არანაკლებ ტალანტი. თან დიდი პლუსი ის აქვს, რომ სწორად მოაზროვნე ადამიანის შთაბეჭდილებას ტოვებს, რაც ხშირად უმთავრესი თვისებაა, კარგ მოთამაშედ რომ ჩამოყალიბდე. წინა სეზონში სულ რამოდენიმე თამაში ჩაატარა ვიტესის შემადგენლობაში და ერთი მშვენიერი გოლიც შეაგდო. იმედია წელს მეტი სათამაშო დრო მიეცემა.

6.     დავით თარგამაძე, 22/08/1989, ილიჩივეცი, უკრაინა – 22 წლის სწრაფი გარემარბი. ბოლო ორი წელია უკრაინის უმაღლეს ლიგის გუნდებში სტაბილურად ძირითადში თამაშობს. რაც მთავარია შრომისმოყვარე მოთამაშეა და მუდამ პროგრესირებს. ნაკრებში უკვე ძირითადის მოთამაშედ ყალიბდება, სადაც ბოლო შეხვედრებში ორი გოლის გატანაც მოახერხა.

7.     დავით სხირტლაძე, 16/03/1993, ორჰუსი, დანია – ჭკვიანი, ტექნიკური შემტევი. დევდარიანის დროინდელ U17 ნაკრებში გამოიჩინა ჯერ კიდევ თავი. ბოლო ორი წელია დანიურ ორჰუსშია, სადაც გასული სეზონის ბოლოსკენ საკმაოდ სათამაშო დრო დაუთმეს. მშვენიერი ადგილია გასავითარებლად. მისი მოედანზე აზროვნება და ტექნიკა მხოლოდ მოწონებას იმსახურებს. მოკლედ დიდი იმედი მაქვს ამ ბიჭის.

8.     ნიკა ძალამიძე, 06/01/1992, იაგელონია, პოლონეთი – 20 წლის ასაკში ურიგო ნადმვილად არ არის პოლონურ უმაღლეს ლიგაში თამაში. სასტარტოში სტაბილურად ათამაშებენ, რაც ფეხბურთელის წინსვლისთვის გადამწყვეტი ფაქტორია. იმედია უფრო ძლიერ ლიგაშიც მოახერხებს სამომავლოდ გადასვლას და ნელნელა ნაკრებისთვისაც სასარგებლო ფეხბურთელი გახდება, სადაც ჯერ მხოლოდ რამოდენიმე წუთი თუ აქვს ნათამაშევი.

9.     თორნიკე ოქრიაშვილი, 12/02/1992, ილიჩივეცი, უკრაინა. ეს შემტევი გაბელიას ახალგაზრდულ ნაკრებში გამოჩნდა და მშვენიერი ტექნიკის მიუხედავად, ზედმეტი ბურთის თრევის სიყვარულით გამოირჩევა, რაც გუნდს საბოლოო ჯამში აზარალებს. უკრაინის შახტარში გადასული ილიჩივეცში გაანათხოვრეს, სადაც ორი სეზონი საკმაოდ მცირე დროს უთმობდნენ. მაგრამ ახლად განახლებულ მორიგ სეზონში ზედიზედ ოთხი თამაში 90 წუთი ითამაშა, თანაც ფორვარდის პოზიციაზე (აქამდე ხშირად შემტევ ნახევარმცველს ან ფლანგელს დამაშობდა). ეს კი მის ზრდას მიუთითებს. უფრო დაღვინებული მოთამაშის შთაბეჭდილებას ტოვებს და ფიზიკურადაც მოღინიერდა. ნელნელა ნაკრებშიც გახშირდა მისი გამოძახება და თუ ასე გააგრძელა, ნამდვილად სასარგებლო ფეხბურთელი გახდება.

10.     ირაკლი შეყილაძე, 17/09/1992, ემპოლი, იტალია – ჯერაც ძაან ახალგაზრდა პერსპექტიული თავდამსხმელი. წინა სეზონში თასის თამაშზე ფიორენტინას შეუგდო გოლი, მაგრამ თავად სერია ბ–ში სულ ერთი თამაში ათამაშეს. იმედია წელს ნელნელა ძირითად გუნდში დაიწყებს ფეხის მოკიდებას.

გაგრძელება იქნება..

Written by zvigena

აგვისტო 7, 2012 at 15:56